|
|||||||||
|
پنجاه و يك فضيلت مشترك مكه و مدينه 1- نخستين شرافت مشترك آن است كه هم نخستين و هم آخرين «مسجد» كه بدست يك«پيامبر» بنا شد، در مكه و مدينه است. كعبه نخستين مسجدى است كه بدست يك پيامبر; يعنى حضرت آدم (ع) ساخته شد و مسجدالنبى (ص) آخرين مسجدى است كه به دست يك پيامبر يعنى حضرت محمد (ص) بنا گرديد. و بدينسان آغاز مسجدسازى بدست يك پيامبر در مكه است و انجام آن بدست يك پيامبر در مدينه . 2 ـ مكّه «برونگاه راستى» و مدينه «درونگاه راستى» است. پيامبر (ص) با «صدق» از مكه «بدر آمد» و به مدينه «اندر آمد» 3ـ مكه زادگاه و نشأتگاه پيامبر (ص) است و مدينه، هجرتگاه، رحلتگاه و آرامگاه او. 4ـ مكّه و مدينه هر دو حرم امن خدايند. 5ـ هم مكه و هم مدينه به دستور خدا، حرم امن شده اند. 6ـ «حَرَم» شدن «مكه» و «مدينه»، هر دو، به وسيله پيامبر خدا بوده است: مكه به وسيله حضرت ابراهيم (ع) و مدينه به وسيله حضرت محمد (ص) . 7 7ـ «مكان» كعبه براى ابراهيم (ع) برگزيده شد و «مكان» مسجدالنبى (ص) براى پيامبر خاتم (ص). 8ـ ابراهيم (ع) براى كعبه بسيار دعا كرد و حضرت رسول (ص) براى مسجد مدينه. 9ـ «حجّ» به سوى مكه قرار داده شد و «هجرت» به سوى مدينه. 10ـ بار سفر به سوى مكّه و مدينه بستن به ترتيب واجب و سنت است. 11ـ ثواب نماز در مسجدالحرام و مسجدالنبى (ص) «يا مكه و مدينه؟» از همه جا بيشتر و چندين برابر صد يا هزار برابر جاهاى ديگر است. 12ـ پيامبر (ص) مكه و مدينه را از همه جاى دنيا بيشتر دوست مى داشت. 13ـ «ايمان» در هر عصرى، به مكه و مدينه درمى پيچد و اين دو شهر را احاطه مى كند. 14ـ خدا اين دو شهر را محلّ قيام و برپا ايستى براى ذكر و عبادت قرار داده است. 15ـ «مقام ابراهيم (ع) در مسجدالحرام و «منبر پيامبر» در مسجدالنبى (ص) « دو موجود بهشتى اند » 16ـ هر كس وارد مكه يا مدينه مى شود، سنت است كه از مسجدالحرام و مسجدالنبى (ص) بياغازد. 17ـ در هر دو شهر سنت است كه دخول و خروج از دو راه متفاوت باشد. اين سنت را رسول خدا (ص) پايه گذاشته است چون خود چنين مى كرد. 18ـ سنت است كسى كه شبانه مى خواهد وارد مكه يا مدينه شود، در حومه «شهر اُتراق» كند و روز وارد شود اين سُنّت نيز از رسول خدا (ص) است كه شب وارد اين دو شهر نمى شد. 19ـ پيامبر (ص) بر مردم مكّه منت نهاد و آنان را آزاد ساخت و نيز از مسلمانان مدينه خواست كه گناهكاران انصار را عفو كنند. 20ـ به موجب آيات قرآن و حوادث زمان پيامبر(ص) اهل مكه از تجاوز به شهر مدينه و نيز مسلمانان مدينه از تجاوز به مكه بازداشته شدند. 21ـ «مكه» به وسيله مردم «مدينه» فتح شد. 22ـ طواف به دور خانه كعبه و نيز زيارت مسجد پيامبر(ص) است. 23ـ مسح دُو ركن ـ رُكن يمانى و حجرالاسود ـ در مسجدالحرام و نيز نماز نزد «اسطوانه هاى» مسجدالنبى(ص) موجب ريزش گناهان است. 24ـ تكرار پى درپى عُمره در «مكه» مستحب است و نيز نماز در مسجد قُبا در مدينه معادل عمره شمرده شده است. 25ـ نماز در حجرِ اسماعيل در مكه ونيز در روضه پيامبر(ص) در مدينه ثواب بى شمار دارد. 26ـ كار نيك و عمل صالح هم در مكه و هم در مدينه ثواب مضاعف دارد. 27ـ نوشيدن آب زمزم در مكه و نيز نوشيدن از آب چاهى در مدينه كه «بئر بضاعه» نام دارد سُنّت است. 28ـ به موجب پاره اى از روايات، آب زمزم و خاك و خرماى مدينه شفاست. 29ـ همانگونه كه آب زمزم در مكه با پاى «جبريل» جوشيد، در مدينه آب از انگشتان پيامبر(ص) جوشيد. 30ـ همانگونه كه آب زمزم را به اين سو و آن سو مى بردند و مى برند، آب چاههاى مدينه را نيز چنين مى كردند و اين بنابر منقول، سنت پيامبر(ص)بوده است. 31ـ همانگونه كه «حجرالاسود» را در مكه بايد بزرگ داشت، «منبر شريف پيامبر(ص) » را در مـدينه، نـيز بـايد بزرگ داشت و طبق روايت، نبايد صدا را در نزد منبر رسول (ص) بلند كرد. 32ـ اهل مكه «اهل اللّه» و اهل مدينه «جيران رسول اللّه» ناميده شده اند. 33ـ فضائل مسجد خيف در مكه (منى) و مسجد قبا در مدينه با هم برابرى مى كنند. در روايت است كه در مسجد خيف قبر 70 پيامبر و نماز در مسجد قبا معادل عمره است افزون بر مساجد ديگر مدينه: كه همه داراى فضيلتند مانند «مسجد القبلتين»، «مسجد الغمامه» (المصلى)، «مسجد الفتح»، «مسجد الاجابة»، و جز اينها. 34ـ در مكه وادى «سُرَر» و در مدينه وادى «عقيق» وجود دارد كه براى هر دو مكان فضائل بسيار نقل شده است. 35ـ مطابق روايات وارده هر مؤمنى كه در مكه يا مدينه بميرد، در قيامت در شمار «آمنان» يعنى كسانى كه داراى امان و امنيت هستند، محشور مى شود. 36ـ زيارت قبـرستـان «مُعـلّى» در مـكّه و قبـرستان بقيع در مدينه، مورد تأكيد فراوان پيامبر 37ـ طبق روايت، اهل مكه واهل مدينه، نخستين كسانى هستندكه با پيامبر(ص) محشور مى شوند. 38ـ نخستين كسانى كه پيامبر(ص) براى آنان شفاعت مى كند، اهل مكه و مدينه اند. 39ـ در مكه سنگ و درخت و كوه بر پيامبر(ص) سلام مى كردند و در مدينه «اسطوانه حَنّانه» از فراق پيامبر(ص) ناله مى كرد. 40ـ در مكه «حِراء» و «ثبير» و در مدينه كوه «اُحُد» زير پاى رسول خدا (ص) برخود مى لرزيد. 41ـ پيامبر(ص) مدّت رسالت خود را طى دو دوران، در مكه و مدينه گذراند. 42ـ هجرت پيامبر(ص) از مكه به مدينه آغاز تاريخ مسلمانان شد . 43ـ سرودن شعر در مكه و مدينه و نيز در مسجدالحرام و مسجدالنبى (ص) رُخصت است. 44ـ هرگونه گناه مخصوصاً احتكار خوراكيهاى مردم در مكه و مدينه كيفر دو چندان دارد. 45ـ با آنكه مكه و مدينه حرم امن الهى اند، ولى مُجرمان و بزهكاران نه در مكه و نه در مدينه از كيفر و اقامه حدّ، مصون نخواهند ماند. 46ـ كسى كه مردم مكه يا مردم مدينه را بترساند، كيفر ويژه و افزون خواهد يافت. 47ـ هر كس با «الحاد» و ستم وارد مكه يا مدينه شود، به موجب آيه قرآن در مورد مكّه و روايات وارده در مورد مدينه، كيفر سخت خواهد يافت. 48ـ كسى كه در مكه يا مدينه به بدعت يا الحاد گرايد، كيفر مضاعف خواهد يافت. 49ـ مكه و مدينه: آخرين شهرهايى هستند كه در پايان جهان ويران شوند و در روايات است مردم مكّه و مدينه تا پايان جهان، مؤمن خواهند ماند. 50ـ هيچگاه كفار بر اين دو شهر مسلط نخواهند شد. 51ـ لشكريانى كه بخواهند با اين دو شهر بجنگند به زمين فرو خواهد رفت.
¤ نوشته شده توسط طاها در يكشنبه 7 تير 1388 ساعت 08:16
| موضوع: مطالب حج ¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | پروژه نابودی بقیع در دوره دوم تسلط آل سعود بر عربستان سعودی و حجاز است. در سال 1344 هجری قمری، یكی از مفتیان وهابی به نام بُلَیهِد، عبدالله بن سلیمان بن سعود، متوفای 1359 هجری قمری، علمای مدینه را جمع كرد و به زور و تهدید از آنها فتوا گرفت كه نابودی حرم أئمه(علیهم السلام) واجب است، نماز در كنار قبر بزرگان حرام است و این كاری كه جاهلان در كنار ضریح بزرگان انجام میدهند، تماماً نوعی شرك و بت پرستی است. آغاز عملی پروژه انهدم بقیع، در چه زمانی بوده و چه وقت شروع كردند به ویرانی حرم مطهر امامان معصوم (ع) و مجریان اصلی این طرح چه كسانی بودند؟ آنچه كه به صراحت در تاریخ میخوانیم، عبارت صریح ابن تیمیه، تئورسین وهابیت و بزرگ نظریهپرداز آنان در كتاب منهاج السنه، ج2، ص437 است كه میگوید:فالمشاهد المبنیة على قبور الأنبیاء و الصالحین من العامة و من أهل البیت كلها من البدع المحدثة المحرمة فی دین الإسلام؛ حرمهای ساخته شده بر قبور انبیاء و صالحین و اهل بیت، تمامشان از بدعتهای حرامی است كه در دین اسلام ایجاد شده است و بر خلاف دین الهی است و نوعی شرك است. در حقیقت، بعد از آن كه افكار ابن تیمیه با هجوم گسترده علمای شیعه و سنی مواجه شد و بزرگان اهل تسنن، مانند ذهبی و سُبكی، او را متهم به نفاق و زندقه و بی دینی كردند و محكوم كردند و به زندان انداختند و عاقبت هم در سال 728 در زندان قلعه دمشق، پرونده حیاتش برای همیشه بسته شد، دیگر نامی از ابن تیمیه در كتابها و محافل علمی نمیبینیم، جز این كه ابن قیم جوزیه كه شاگرد او بود، مروج افكار ابن تیمیه بود. ایشان هم در كتاب زاد المعاد، ص661 صراحت دارد: یجب هدم المشاهد التی بنیت على القبور التی اتخذت أوثانا و طواغیت تعبد من دون الله ولا یجوز إبقاؤها بعد القدرة على هدمها و إبطالها یوما واحدا، فإنها بمنزلة اللات و العزى أو أعظم شركا عندها؛ واجب است نابودی حرمهایی كه بر قبور اولیاء بناء شده است و این حرمها، نوعی بت پرستی و توجه به طاغوت و عبادت غیر خداوند است. حتی باقی ماندن این حرمها بعد از قدرت داشتن بر تخریب آنها، ولو برای یك روز، گناه بزرگی است.وی تعبیری وقیحانه به كار میبرد و میگوید: این حرمها، به منزله لات و عزی است، بلكه بزرگتر از آنهاست.پناه میبریم به خدای عالم از این عبارت وقیح ضد قرآن و سنت. فتاوای دیگری هم از وهابیت هست و حتی قبل از ابن تیمیه، افرادی به صورت كنایهای و اشارهای فتاوایی داشتهاند، ولی این دو، این را صراحتا اعلام داشتهاند.
و اما این كه این پروژه از چه زمانی آغاز شد؟ در دوره دوم تسلط آل سعود بر عربستان سعودی و حجاز است. در سال 1344 هجری قمری، یكی از مفتیان وهابی به نام بُلَیهِد، عبدالله بن سلیمان بن سعود، متوفای 1359 هجری قمری، علمای مدینه را جمع كرد و به زور و تهدید از آنها فتوا گرفت كه نابودی حرم أئمه(علیهم السلام) واجب است، نماز در كنار قبر بزرگان حرام است و این كاری كه جاهلان در كنار ضریح بزرگان انجام میدهند، تماماً نوعی شرك و بت پرستی است، حتی:وی دستور داد كه فتوا بدهید اینها غیر مشروع و شرك است. علمای مدینه هم با توجه به كشتاری كه دودمان آل سعود از علماء در هنگام فتح مكه مكرمه و طائف داشتند و جنایاتی كه در كربلاء و نجف داشتند، از ترس جانشان فتوا دادند بر این كه نابودی حرم أئمه (علیهم السلام) و بزرگان دین واجب است و نماز خواندن در كنار حرم بزرگان، خلاف شرع است. در سال 1344 – 85 سال قبل این جنایت بزرگ و هولناك كه ضربه بر پیكره اسلام بود و جریحهدار كردن عواطف میلیونها مسلمان را در پی داشت، توسط دودمان آل سعود انجام گرفت. مزارها و مراقد چه كسانی در حرم بقیع ویران شد؟ در گذشته كه یك ضریح فولادین در اصفهان برای أئمه بقیع(ع) ساخته شد و حمل شد به مدینه و بالای قبر امام حسن، امام سجاد، امام باقر و امام صادق(ع) و عباس عموی پیامبر اكرم(ص) بناء شد. وهابیها اولین كاری كه كردند، حرم أئمه (ع) را ویران و این ضریح فولادین را نابود كردند. در كنار این ضریح، قبر فرزند نبی مكرم(ص) ابراهیم، قبر ام البنین، زنان پیامبر اكرم، اسماعیل پسر امام صادق(ع) را ویران كردند. بیت الاحزان مكانی بود كه امیرالمؤمنین بعد از رحلت پیامبر اكرم برای حضرت فاطمه زهرا(ع) ساخته بودند، این كار به خاطر شكایت مردم مدینه از گریههای جانسوز حضرت زهرا(س) بود، كه حضرت به آنجا میرفتند و گریه میكردند و این یادگار بزرگ فرزند نبی مكرم، تا سال 1344 سالم بود، ولی آن را هم ویران كردند. قبر عبدالله، پدر نبی مكرم (ص) را كه در مسیر شام بود . در همان سال 1344 ویران كردند. زادگاه امام حسن و امام حسین(ع) كه در مدینه بود را ویران كردند. قبر حمزه سیدالشهداء را كه در منطقه احد بود ویران كردند. قبر مالك بن انس، رهبر مالكی كه زیارتگاه مردم بود را ویران كردند. یعنی آنچه كه مربوط به میراث فرهنگی صدر اول اسلام بود و یادآور نبی مكرم و اهل بیت(ع) و صحابه و تابعین بود، همه را ویران كردند به بهانه این كه آثار بت پرستی را از میان ببرند.البته آنها تصمیم داشتند قبر نبی مكرم (ص) را هم ویران كنند كه دولتهای اسلامی به ویژه ایران، اولتیماتوم دادند كه اگر دست به حرم مطهر نبی مكرم (ص) و گنبد سبز آن بزرگوار بزنید، رسما اعلان جنگ میكنیم و مبارزه را با دولت سعودی آغاز میكنیم. با توجه به این كه دولت عربستان سعودی در سال 1234 در اثر حمله دولت مصر از هم پاشیده شد و اكثریت آل سعود كشته شدند و از بین رفتند و حدود 80 سال زندگی مخفی داشتند و به كشورهای اسلامی، پناهنده شده بودند. پس ترس و دلهره موجود در دودمان آل سعود و از ترس دولتهای اسلامی، باعث شد كه از تعرض به حرم پاك نبی مكرم(ص) خودداری كردند.
¤ نوشته شده توسط طاها در سه شنبه 19 خرداد 1388 ساعت 02:13
| موضوع: مطالب حج ¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | مینویسم از اندیشه هایم پایگاه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان زنجان با درک اهمیت شبکه های اطلاع رسانی اینترنتی در عصر حاضر و نقش خطیر این رسانه در انتقال مفاهیم دینی و فرهنگی و توجه به اینکه وبلاگ نویسی از مهمترين ابزار تبليغ ديني در دنياي مجازي میباشد، دومین جشنواره کشوری وبلاگ نويسي فرهنگی و دینی خود را با عنوان " مینویسم از اندیشه هایم... " برگزار می نماید .بستر این جشنواره بر پایه ارج نهادن به فعالیت های خودجوش کارشناسان و کاربران در آگاه سازي جامعه نسبت به ارزش های فرهنگی و دینی بوده که درراستای اهداف ذیل الذکر تجمیع گردیده است. لذا با هدف افزايش کاربردي محتواهاي فرهنگی و هنری برگرفته از مفاهیم دینی و اسلامی و توسعه روزافزون وبلاگ نویسی در ميان کاربران ايراني به دلیل ضرورت و اهميت آن در امر اطلاع رساني در فضای مجازی و با حمایت از ایده ها و استعداد های خلاق و تاثیر گزار , از کلیه علاقمندان , متخصصین و محققین , اساتید حوزه و دانشگاه , هنرمندان و عکاسان و وبلاگ نویسان شخصی برای شرکت در این جشنواره ملی , دعوت بعمل میآید . 
¤ نوشته شده توسط طاها در يكشنبه 17 خرداد 1388 ساعت 07:37 ¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | { صفحه قبل } { صفحه 1 از 23 } { صفحه بعد }
|
» پیام مقام معظم رهبری به کنگره عظیم حج » جملات قصار مقام معظم رهبري در خصوص حج » رهنمود هاي ويژه مقام معظم رهبري در موسم حج » فلسفه حج از ديدگاه رهبر معظم انقلاب » مقدمه ای بر اعمال حج و عمره تمتع » 72 مسئله از مسائل عمره مفرده » تاریخچه و مکان های مکه و مدینه » کلیات حج
.jpg)
نوشته ها: 69
بازديد امروز: 36 بازدید دیروز:57 کل بازديدها: 21187
|
موضوعات
- 
